تبليغاتX
Image Huge خوش آمديد اوقات خوشى برايتان ارزومندم

جنبه جسماني افسردگي

تا كنون بيشتر به جنبه‏هاي روحي حالت افسردگي اشاره شده و برخي پزشكان و روان پزشكان و روان شناسان آن را يك بيماري رواني دانسته‏اند.

پژوهش هاي 50 سال اخير نشان مي‏دهد، كمبود ماده‏اي به نام "سروتونين" در مغز نيز يكي از عوامل ايجاد اين بيماري است.

در نوشته زير كه ترجمه و تنظيم از چند منبع اينترنتي است، با جنبه‏هاي روحي و جسمي كمبود سروتونين در مغز آشنا مي‏شويم.

دلتنگي فعال ‏در كتاب (ذهن ناآرام) نوشته كي جيميسون آمده است:"درباره حالت افسردگي هيچ چيز خوبي نمي‏توان گفت، جز اين كه به شما تجربه‏اي مي‏دهد كه مي‏فهميد سالخوردگي يعني چه، پيري و بيماري چه جور است، حالت مردن چگونه است و اين كه مي‏گويند ذهن انسان كند و آدمي خرفت مي‏شود، به چه معناست.

در ضمن شما معناي حالت هايي مانند: وقار، آراستگي، هماهنگي را مي‏فهميد و خلاصه اينكه متوجه مي‏شويد زشتي رفتار به چه مي‏گويند. در اين حالت شما هيچ باوري نسبت به امكانات خوش زندگي نداريد، به لذت‏هاي جنسي بي عقيده مي‏شويد، زيبايي موسيقي را درنمي‏يابيد و سرانجام توانايي خود را براي خنديدن و خنداندن ديگران از دست مي‏دهيد.

دانشمندي ديگر به نام "آن پايكي" در مقاله‏اي كه خلاصه آن در اينجا مي‏آيد، مي‏گويد: افسردگي همان غم و اندوه معمولي نيست، در مرحله‏اي از زندگي خود، همه‏ما درد و رنج را احساس مي‏كنيم، اما افرادي كه گرفتار افسردگي هستند، تجربه‏اي كاملا متفاوت دارند. يك احساس فلج كننده، از دست دادن همه چيز و پوچي بر ما مستولي مي‏شود.

در اين حالت انسان فكر مي‏كند و غصه مي‏خورد كه همه چيز از جمله تمام عزيزان و نزديكان خود را از دست داده است. ساير عوارض و نشانگان‏ افسردگي شامل:"بي خوابي، اختلال در غذا خوردن، احساس گناه يا بي ارزشي، لذت نبردن از فعاليت هايي كه روزي دلخواه و دل‏انگيز بوده، اشكال در تمركز ذهن و فكر و خيال كردن درباره مرگ است".

نقش مغز در افسردگي ‏

داروهاي موثري براي درمان افسردگي وجود دارند و اين داروها ديدگاه خوبي را از اساس و پايه زيست شناختي اين بيماري فراهم مي‏سازند. نخستين داروهاي ضد افسردگي تقريبا به طور اتفاقي در سال‏هاي 1950 كشف شدند. پزشكان مشاهده كردند برخي بيماران با فشار خون بالا، هنگامي كه با يك داروي جديدي به نام "رسپرين" درمان مي‏شدند، عوارض افسردگي در آنها ظاهر مي‏شد.

حدود همان زمان، پزشكان ملاحظه كردند اغلب بيماران افسرده، هنگامي كه با يك داروي ضد بيماري سل درمان مي‏شدند، حالت هاي وجد و شعف از خود نشان مي‏دادند. معلوم شد "رسپرين" برخي انتقال دهنده‏هاي عصبي را از بين مي‏برد. در حالي كه داروي سل به نگه داشتن آنها در جاي خود كمك مي‏كند.

انتقال دهنده‏هاي عصبي آن مواد شيميايي هستند كه به عنوان پيك يا پيام‏آور در نظام ارتباطات مغز و سلسله اعصاب عمل مي‏كنند. آنها مولكول هايي هستند كه از يك ياخته عصبي"نورون" منبع به يك ياخته عصبي مقصد سفر مي‏كنند و در آنجا پيغام را تحويل مي‏دهند.

در افرادي كه افسردگي دارند، در حركت برخي پيك‏ها يا انتقال دهنده‏هاي عصبي اختلال ايجاد مي شود، به عبارت ديگر اين انتقال دهنده‏هاي عصبي؛ يعني نوراپي فرين، سروتونين و دوپامين به ميزان كافي از يك نورون به نورون ديگر نمي‏روند و غلظت آنها در مغز كاهش مي‏يابد.

نخستين نسل داروهاي ضد افسردگي كه در سال هاي 1950 كشف شد، به تنظيم هر سه پيام آور بالا مي‏پرداخت. دومين نسل اين داروها به تنظيم نوراپي فرين و سروتونين دست مي‏زد و سرانجام نسل جديد داروهاي ضد افسردگي بر ضد سروتونين به تنهايي كار مي‏كنند. اين داروها نمي‏گذارند سروتونين انتقال يافته به نورون مقصد، دوباره به نورون منبع برگردد.

بنابراين كساني كه به افسردگي مبتلا هستند و عوارض ياد شده را در خود مشاهده مي‏كنند و خلاصه اين كه فكر مي‏كنند بختكي مخوف بر روح و روان آنها سايه افكنده، يا فكر خودكشي به سرشان مي‏زند، بدانند كه نه ديوانه هستند و نه اينكه بيماري شان درمان نشدني و علاج‏ ناپذير است.

حتما در اين صورت به يك روان پزشك مراجعه كنند و درخواست كمك نمايند. جالب اينجاست كه برخي از اين بيماران از گفتن اين كه چه حالتي دارند عاجزند، چون اين حالتي است كه واقعا گفتني نيست، اما عوارض و نشانگان‏ يادشده را دارد.

اين بيماران بدانند كه اين حالت روحي وحشتناك دليل جسماني دارد كه احتمالاً همان كمبود سروتونين در حول و حوش ياخته‏هاي عصبي مغز است كه قابل درمان مي باشد.

منبع :RANIAN UK . COM

نوشته شده توسط محمد سلامي در Sat 10 Nov 2007 ساعت 1:15 PM | لینک ثابت |

استفاده كمتر از تلفن همراه براي خواب بهتر

محققان توصيه مي كنند، براي آنكه خواب بهتري داشته باشيد بهتر است كه از تلفن همراه به ويژه در ساعت هاي آخر شب كمتر استفاده كنيد.
تحقيقات نشان مي دهد؛ استفاده از تلفن همراه در ساعتهاي آخر شب كه به طور معمول ساعت خواب افراد به حساب مي آيد موجب مي شود تا احتمال خستگي مفرط در حد يك مميز هشت دهم برابر افرايش پيدا كند.
پايگاه اينترنتي آكادمي بيماري هاي خواب آمريكا مي افزايد، درصورتي كه استفاده از اين زمان براي حرف زدن با تلفن همراه به يكي در هر ماه محدود باشد احتمال بروز خستگي مفرط حدود دو برابر خواهد شد و در صورتي كه كمتر از يك بار در هر هفته باشد احتمال بروز خستگي مفرط دو مميز دو دهم افزايش پيدا خواهد كرد و در صورتي كه اين رقم به يك بار در هر هفته برسد احتمال بروز خستگي به بيش از سه مميز سه برابر خواهد رسيد.
به ويژه استفاده از تلفن همراه در فاصله نيمه شب تا سه بعد از نيمه شب بيشترين تأثير سوء‌را دارد.
براي جلوگيري از بروز اين وضع لازم است كه ساعت مشخصي براي خوابيدن در نظر گرفته و به طور دقيق رعايت شود.

نوشته شده توسط محمد سلامي در Tue 4 Sep 2007 ساعت 11:19 PM | لینک ثابت
 
business article